ΠΑΝΤΑ ΜΟΝΟΣ

Πάντα στη ζωή
σε κάθε της στροφή
να πέφτω σε παγίδες
Και δεν ξέρω γιατί
να βρω είναι δύσκολο πολύ
της σωτηρίας τις σανίδες

Πάντα στην αγάπη
να χρεώνομαι τα λάθη
που δεν έχω κάνει εγώ
Και στης καρδιάς τα βάθη
να υπάρχει πάντα κάτι
που μένει ανεκπλήρωτο

Πάντα να φταίω για ότι συμβαίνει
πάντα να φταίω για ότι πεθαίνει
πάντα να κλαίω για ότι αγαπάω
ποτέ να μην παίρνω αυτό που ζητάω


Πάντα μόνος καταβάθος
έρμαιο έγινα απ'το πάθος
ίσως να'ναι αυτό το λάθος

Πάντα να ματώνω
με το ζόρι να σκοτώνω
αυτά που νιώθω
Πάντα να μετανιώνω
να δίνω αγάπη, να παίρνω πόνο
να βασανίζομαι απ'τον πόθο

Να φοβάμαι την αλήθεια
και να μου γίνεται συνήθεια
ψέματα να λέω
Κι όλο να φτιάχνω παραμύθια
και να πονάει μες στα στήθια
η καρδιά μου και να κλαίω